از توابع استان مرکزی و فاصله آن تا مرکز استان حدود 120 کیلومتر است. در آخرین تقسیمات جغرافیایی، این روستا در بخش مرکزی از شهرستان کمیجان قرار می‌گیرد. روستای وفس در عرض جغرافیایی 70/34 و طول جغرافیایی 07/50 قرار دارد و از شمال به استان همدان و از شرق به بخش خنجین و از غرب به بخش خسروبیگ و از جنوب به بخش مرکزی (کمیجان) محدود می‌شود. کوه وفس به ارتفاع 2745 متر تشکیل دهنده یکی از نقاط مرزی بین استان مرکزی و استان همدان است. این روستا به دلیل محصور شدن در کوهستان‌های مرتفع دارای آب و هوایی معتدل و نسبتاً سرد است. همچنین این روستا از شمال غرب به کوه قلعه گبری و از جنوب شرقی به کوه دزلی محدود می‌شود. ارتفاع وفس از سطح دریا 2200 متر است. ‏

 

گونه‌‌های گیاهان بومی و دارویی این روستا عبارت هستند از: نعناع فلفلی، شمعدانی، شاه‌ تره، منداب، اویشن، ریواس، خاكشیر، بومادران، شنگ، اسپند، مرزنگوش، ترشك، تره وحشی، بارهنگ، كاسنی، گل گاوزبان، گل ارغوان، گزنه، بابونه، بادرنگ بویه، خارخسك، روناس، علف شیر، لاله سرنگون، مریم نخودی، همیشه بهار، زیره، لاله، زینان، شوید، شقایق، شنبلیله، تاجریزی، تاتوره، تیغال، توتیای نباتی و غیره.

 

انواع حیوانات وحشی که در کوهستان‌های وفس زندگی می‌کنند عبارت هستند از: گراز، گرگ، روباه، شغال، آهو، بز کوهی، کل، قوچ، میش، خرگوش و غیره. گونه‌های بسیار فراوانی از پرندگان در جنگل‌های آن یافت می‌شود که نمونه‌هایی از آن عبارت است از: عقاب، شاهین، زاغ، انواع کلاغ‌ها، بلبل، قرقاول، کبک، کبوتر، اردک، کفترچاهی، کبوتر کوهی، قمری، یاکریم، تیهو، جغد، گنجشک، بلدرچین، سار، پرستو، دارکوب، شانه بسر. مارهای موجود در منطقه وفس از خانواده مارهای افعی و از گونه‌های گرز مار، مار شاخدار ایرانی و افعی زنجان است.

توجه: تمام مطالب این خبر روزنامه اطلاعات بدون درج منبع از همین وبلاگ برداشته شده است!!