گوسفندان و بزها که در فصول بهار و تابستان و پاییز در "گله های شب چَر" و "گله های روزانه" مشغول چَرا در مراتع وفس بودند با شروع فصل زمستان به روستا برگردانده شده و در طویله و آغل از آنها نگهداری می شود. این حیوانات اهلی که در فصول گرم سال، علف های تازه مراتع را می خوردند در فصل سرد مجبورند از علوفه خشک شده تغذیه کنند.

علوفه معمولا شامل: برگ خشک شده درختان، کاه و یونجه، پوشال نخود و عدس، نان خشک و جو می باشد. منظور از برگ خشک شده، همان برگ های زیبا و رنگارنگ پاییزی است که در هنگام برگ ریزان، طی آیین "خازان روآن، xāzān-ruān" جمع آوری و خشک شده اند.

در آیین خازان روآن، مردان و زنان با حضور در باغات، با کمک جاروهای بوته ای و چنگک، برگ ها را در گونی های بزرگی جمع می کنند و بعد از انتقال به خانه، در پشت بام، ایوان یا حیاط خانه پخش می کنند تا خشک شود. برگها را بعد از خشک کردن باز هم در گونی انباشته کرده و در انباری می گذارند.