منطقه وفس

حدود یک ماه قبل، هنگامی که امیر شاه محمدی و دوستانش در مسیر برگشت از دشت انجمن به سمت وفس بودند؛ به طور اتفاقی توانستند یکی از گونه های در حال انقراض موش را در بیابان های وفس به دام بیاندازند. آنها به واسطه تاریکی هوا با تاباندن مستقیم نور چراغ موتور سیکلت در چشمان موش، موفق به گرفتن آن شدند.

صبح روز بعد، امیر پس از انداختن چند عکس و چند دقیقه فیلمبرداری، آن جونده نادر را آزاد می کند تا به طبیعت بازگردد.

موش باربر

این نوع موش در وفس به "موش باربر" معروف است چرا که با کمک دُم خود دانه های غلات را به داخل لانه اش حمل کرده و ذخیره می نماید. اما در فارسی نامهای گوناگونی از جمله "موش دوپاى گوش‌دراز"، "موش گوش دراز" و "میکی موس بیابانی" برای این جونده به کار می رود. در زبان انگلیسی از عبارت "The long-eared jerboa" برای نامیدن و توصیف این گونه استفاده می شود که تقریبا معادل همان "موش دوپای گوش دراز" است.

گونه "موش دوپای گوش دراز" در بیابان های وفس- تصویر بزرگ و اصلی در این صفحه

شکل ظاهری و شیوه زندگی

این نوع موش، دم پُرزدار دراز و پاهای عقبی بلندی دارد و همانند کانگرو جهش می کند. طول سر و بدن آن بین 70 تا 90 میلی متر، دُمش بین 150 تا 163 میلی متر و پاهای عقبی آن بین 40 تا 46 میلی متر درازا دارد. ویژگی بارز و متفاوت این گونه با دیگر گونه های موش همچون "موش کانگرو"، "موش دوپا" و "موش جهنده استرالیایی" در اندازه گوش است، به طوریکه درازی گوش این گونه حدود سه برابر سرش می باشد. وزن این موش حدودا بین 24 تا 38 گرم و پوست آن پوشیده از خز قهوه ای مایل به قرمز است. شکم سفید و پاهای پوشیده از موی زبر، از دیگر مشخصه های این نوع موش است.

گونه "موش دوپای گوش دراز" در بیابان های وفس- تصویر بزرگ و اصلی در این صفحه

این حیوان اساساً حشره‌خوار است و در اکثر اوقات روز در نقبی که به عنوان لانه برای خود در زیرزمین حفر کرده، پنهان می شود و در ساعات شب از لانه ی خود خارج گشته و به شکار می پردازد. دانه های غلات از دیگر منابع غذایی این حیوان است که او با کمک دُم بلندش اقدام به جمع آوری و ذخیره آنها می کند. این پستاندار که موجودی بسیار چابک و سریع است معمولا به ندرت به وسیله انسانها قابل رویت می باشد.

گونه نادر و در حال انقراض

طبق خبری که سایت بی بی سی در این صفحه منتشر کرده، برای اولین بار در سال 2007، فیلمی از این جونده نادر گرفته شده است و دانشمندان تا قبل از آن، از وجود چنین گونه ای بی اطلاع بوده اند. این حیوان در فهرست قرمز "IUCN" در گروه حیوانات در حال انقراض طبقه بندی شده است.

روزنامه جام جم در خبری تحت عنوان "عجيب‌ترين جانوران جهان" در تاریخ 10 شهریور 1388، موش دوپای گوش دراز را به عنوان هفتمین جانور عجیب جهان معرفی کرده که در بیابان های چین و مغولستان یافت می شود.

آیا تا به حال این گونه از موش در ایران دیده شده بود؟

با وجود جستجوی بسیار در سایت های داخلی و خارجی، در جایی ندیدم که تا قبل از این، خبری از مشاهده این گونه در ایران داده باشد و شاید بتوان گفت این اولین گزارش دیده شدن این حیوان در ایران می باشد.

علاوه بر تصاویر فوق، فیلم یک دقیقه ای از این گونه موشِ بیابان های وفس را می توانید در این صفحه از گالری امیر تماشا کنید.

منابع:

1) Wikipedia(Long-eared Jerboa)

2) سایت گونه های در حال انقراض

3) سایت معرفی حیوانات