عید نوروز
اربعین حسینی، چهلمین روز شهادت امام حسین(ع) در راه آموختن آزادی و آزادگی به همه انسان ها را تسلیت می گویم
عید نوروز، پاینده ترین نماد ملی ایرانیان در همه جای دنیا و در همه اعصار، مبارک باد
وفسی ها نیز همچون سایر ایرانیان، عید بزرگ نوروز را با آداب و رسوم خاص خود گرامی می دارند. بعضی از این آداب و رسوم به طور خلاصه و با کمی تغییر و اصلاح از پایان نامه دانشجویی آقای حسینعلی حاجیلو، نقل شده است.
موقع نزدیک شدن سال جدید و عید نوروز، فروشنده های دوره گرد پارچه و لباس را بار الاغ کرده، در کوچه های روستا می گردند و صدا می زنند: « بزازی ، بزازی»؛ در این روزها، مردمی که بضاعت مالی بهتری دارند برای خود و زن و فرزندانشان، کفش، کلاه و لباس نو تهیه می کنند یا بعضی پارچه خریده و خود می دوزند و کسانیکه بضاعت مالی کمتری دارند، تنها برای بچه هایشان لباس و کفش تهیه می کنند.
یک روز قبل از عید، که به آن روز « اَلِفِه» می گویند زنان به کمک همدیگر نان تازه و کماج( نان قندی هایی که ماده اصلی آن، آرد می باشد و بر رویه ی آن نیز مقداری آب زعفران مالیده می شود تا خوش رنگ گردد) را در تنور ها تهیه می کنند و در روزهای عید مورد استفاده قرار می دهند؛ در بعد از ظهر روز اَلِفِه، تدارک پلو را برای شب عید می بینند و معمولاً از رشته های پلویی که قبلاً آنها را از خمیر آرد تهیه کرده اند نیز به همراه برنج استفاده می کنند.
بعضی خانواده ها، برای دخترهای شوهر رفته شان و فامیلهایشان(دختر عمه، دختر دایی) بشقابی پر از پلو کرده همراه با کاسه ای خورشت در داخل یک سینی قرار داده و روی آن را با پارچه ای می پوشانند و به خانه ی این افراد می برند؛ همچنین برای شب عید، داماد ها و دخترانشان را دعوت می کنند تا شب عید را کنار هم بگذرانند.
شب عید یک مجمه کوچک می گذارند روی کرسی وسط اتاق و یک آینه، یک سکّه، یک بشقاب سبزه، یک دسته بید مشک، یک سیب، یک انار و مقداری سماق، گندم، جو، برنج، سنجد، سیر و سمنو به همراه یک کاسه آب را در آن قرار می دهند و صبح عید در اتاقی که قبلاً تمیز و گردگیری شده بود هفت سین را وسط آن اتاق قرار می دهند.
روز عید بچه های 12-10 ساله به خانه های همسایه ها و اقوام می روند تا« طوطی قاقا» بگیرند؛ و این عمل را به این صورت انجام می دهند: پشت بام خانه های روستا دریچه ای دارد که هواكش خانه بوده و دود تنور از آن بیرون می رود، بچه ها کیسه ای را که قبلاً دوخته بودند توسط نخ ضخیمی که به آن بسته اند وارد هواكش می کنند و از دریچه صدا می زدند: « طوطی قاقا، طوطی قاقا»؛ صاحب خانه یک تخم مرغ یا یک تکّه قند یا مقداری کماج و گردو داخل کیسه می گذاشت و به بچه ها می گفت این هم طوطی قاقای شما، ان شاء الله عید تان مبارک باشد؛ اگر خانه ای دریچه نداشته باشد، بچه ها در حیاط « طوطی قاقا» می گفتند و عیدی خود را می گرفتند.
در روز اول عید، مردم هر محله به دیدن بزرگان و ریش سفیدان قوم و محله ی خود می روند؛ ریش سفید محله نیز مقداری پول به عنوان عیدی به افراد می دهد. سپس مردم به دیدن یکدیگر می روند و به همدیگر می گویند: « صد سال به این سالها»؛ کسانی که فردی از خانواده شان فوت کرده باشد در اولویت قرار دارند و اهل روستا اول به خانه آنها می روند.
در روزهای عید، بچه ها در باغات و محلات بازیهای مختلفی مانند« الک دولک »، « ملاملا» و « قایم باشک » را انجام می دهند.
در روز سیزده بدر نیز، مردم هر محله به صورت گروه گروه( مردان و پسران با هم، زنان و دختران با هم) به باغات می روند و غذاهای مختلفی با خود می برند( بیشتر گوشت و تخم مرغ و غیره همراه خود دارند) و یک روز خوش را به بازی و گفتگو می گذرانند.
یک خبر خوب: بالاخره تلاش چند ماهه ایرانیان به ثمر نشست و گوگل لوگوی نوروز را در سایت خود قرار داد. به همه ایرانیان تبریک می گویم. گوگل