در روز و شب تاسوعا دسته های عزاداری مساجد وفس به یکدیگر دسته می برند؛ مسجدی که فردی از آن فوت شده باشد، در اولویت قرار دارد و در ابتدا همه ی مساجد، به آن مسجد دسته می برند و در غیر این صورت مساجد «حضرت زهرا(س)»، «مسجد امام علی(ع)»، «مسجد امام حسین(ع)» و «مسجد حضرت ابالفضل العباس(ع)» در اولویت هستند.

در هنگام حرکت دسته، پیرمردان در جلوی دسته و پشت سر آنها جوانان سینه زن و زنجیرزن و سپس کودکان قرار می گیرند؛ زنانی هم که دسته را همراهی می کنند در انتهای دسته جای می گیرند. دسته ها دارای چندین چراغ زنبوری، فانوس، طبل، سنج و شیپور هستند و در هنگام حرکت دسته، صدای طبل و شیپور تمام فضای کوچه ها را پر می کند؛ اگر دسته در حال حرکت به طرف مسجدی باشد، قبلاً فردی را به مسجد مقصد می فرستند تا به اهالی آن خبر بدهد و آنها نیز خود را برای استقبال آماده نمایند و به جای دیگری دسته نبرند.

بعد از نزدیک شدن دسته، اهالی مسجد مقصد برای استقبال و عزاداری از مسجد بیرون آمده و در کوچه به زنجیرزنی و سینه زنی می پردازند.

در این زمان صدای دسته های این دو مسجد به هم می آمیزد که تا مدتی ادامه پیدا می کند.

در این اثنا اشعاری نیز بین دو دسته عزاداری رد و بدل می شود؛ دسته عزاداری مسجد مقصد می گویند:

 

اهل عزای شاه دین                        خوش آمدید خوش آمدید

 

دسته ی دیگر نیز جواب می دهد:

 

بادا سلام از ما بر روی پیغمبر

بادا سلام از ما بر ساقی کوثر

بادا سلام از ما بر اکبر و اصغر

بادا سلام از ما بر حاضرین یکسر

 

سپس هر دو دسته به داخل مسجد می روند؛ دسته ی مهمان را، با احترام در مسجد جای می دهند و پیرمردان آن در بالای مسجد قرار می گیرند؛ جوانان سینه زن نیز در گوشه ای از مسجد به سینه زنی می پردازند. پس از قدری سینه زنی، عزاداران دسته میهمان می نشینند و عزاداران مسجد میزبان، از میهمانان با توزیع چای، خرما، شکلات، نان، حلوا و ... پذیرایی می کنند. پس از مدتی دسته عزاداری میهمان، چند مرتبه «یا حسین(ع)» گفته، بلند شده و از مسجد خارج می شوند؛ عزاداران آن مسجد هم آنان را تا مقداری از راه مشایعت و همراهی کرده و می گویند:

به سلامت بروید اهل عزا                ز عزای پسر شیر خدا

 

و دسته ی میهمان نیز در پاسخ می گویند:

ما دعا گفتیم و رفتیم زین عزا          اجر بانی با شهید کربلا

مردم جلوی دسته اسفند دود کرده و گوسفند قربانی می کردند.

 

در روز عاشورا، دسته های تمام مساجد روستا طبق رسمی کهن، به طرف محله «مانداران» حرکت می کنند، پیشاپیش دسته های عزاداری، دسته ی مسجد امام حسین(ع) قرار می گیرد. دسته ها با طبل و ساز و شیپور و به همراه زنجیر زنی و سینه زنی عزاداران، حرکت می کنند، اهالی سوگوار محله «مانداران» نیز جلوی دسته ها، گوسفند قربانی می کنند. دسته های عزادران پس از ورود به میدان محله «مانداران»(که وفسی ها به آن «سینه مانداران» می گویند) مدتی عزاداری می کنند و سپس، در همان میدان، بر روی مکان های مخصوصی که از قبل آماده شده، می نشینند. در این هنگام، تعزیه خوانان سواره و پیاده وارد میدان شده و تعزیه خوانی آغاز می شود.

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پی نوشت:

تصاویر سینه زنی و عزاداری وفسی ها در مساجد وفس