یکسال گذشت. سال قبل در چنین روزی این وبلاگ را ثبت کردم و اولین پست را در آن نوشتم.

هدف من از ایجاد و راه اندازی این وبلاگ چه بود؟ ادای دِین و وظیفه در مقابل پدران، گذشتگان و نیاکانم.

 

مگر می توان وفس را فراموش کرد؟! مگر می توان تاریخ چند هزار ساله ی وفس را از یاد برد؟! مگر می توانم نسبت به تهدید و زوال گویش شیرین وفسی که نیاکانم آن را از ۳۰۰۰ سال قبل تا کنون حفظ کرده اند و اکنون به من و ما رسیده است، بی تفاوت باشم؟ مگر می توانم تاریخ نگاری ملا میر محمد باقر از واقعه کشتار قومم را بشنوم و نسبت به آن بی تفاوت باشم؟ اصلا ملا محمد باقر چرا این واقعه را نگاشت؟ هدف او چه بود؟ چه سودی دارد که من امروز بدانم، ۳۰۰ سال قبل، ۱۱۰۰۰ نفر از مردم قومم کشته و اسیر شدند و بعضی از اسرا دیگر هرگز نتوانستند به وفس بازگردند؟ آیا هدف من همان هدف او نیست؟ آیا او نیز نمی خواست نسبت به پدرانش ادای وظیفه نماید و ظلمی که بر آنها رفته است را بازگو نماید تا جوانان حال حاضر وفسی بدانند  میراثی که هم اکنون در دست آنهاست چه از سر گذرانده؟

مگر می شود در قوم و مردم خود و در بستگان خود، دانشمندانی چون شیخ عبدالنبی وفسی، دکتر حاج محمد خان دارابی، سید مبین وفسی، شیخ محمد رضا ظهیری، میرزا محمد آقا سجادی، میرزا عبدالباقی سجادی،  حاج شیخ احمد آقا انصاری، آقا صادق سجادی، میرزا حبیب سجادی، میرزا زکی سجادی، میرزا علی اکبر مدنی، شیخ مهدی ظهیری، ملا رمضانعلی بادینلو و ده ها و صد ها شخصیت برجسته علمی داشته باشی و باز هم نسبت به وفس بی تفاوت باشی؟ آیا می توان به علیقلی خان دارابی، مردی کامل، مقتدر و با درایت که در مقام مقایسه همچون شاه عباس وفس بود و دوران او دوران قدرت و شکوه و دوران پیشرفت و توسعه وفس بود، عشق و علاقه نداشت؟ آیا می توان شاعران و هنرمندانی چون همافر عراقی، حاج ابوالقاسم خاکی، میرزا رفیع رفیعا داشت و باز نسبت به وفس بی تفاوت بود؟ و سنگین تر از همه آیا می توان شهدای وفس را فراموش کرد؟ زمانی که شهدا هنوز در بین ما بودند وفس چه وضعی داشت و در حال حاضر چه وضعی دارد؟!

ده ها و صد ها سئوال دیگر از این نوع می توان طرح کرد و آنها را علاوه بر شخصیت های وفس به سایر ویژگی های طبیعی، اجتماعی و فرهنگی وفس تعمیم داد.... و جواب من به عنوان یک جوان وفسی، به همه ی آنها منفی است، من نمی توانم وفس را فراموش کنم، نمی توانم نسبت به گذشته اش بی تفاوت باشم و به آینده ی آن اهمیتی ندهم. من نه تنها شخصیت های قوم و مردم خودم را فراموش نمی کنم بلکه به آنها افتخار می کنم و آنها را الگوی خودم قرار داده ام و باید بگویم که همین اهمیت و احترام قائل شدن برای پدران و نیاکانم را نیز از خود پدران و گذشتگانم فرا گرفته ام. من این احترام را از ملا میر محمد باقر فرا گرفته ام؛ من آن را از ملا رمضانعلی بادینلو که سعی و کوشش زیادی در حفظ آثار گذشتگان از جمله شیخ عبدالنبی داشت، آموختم؛ من آن را از میرزا محمد آقا سجادی، از حاج محمد علی نمازیخواه، از مشهدی محمد تقی نظری، از ملا صفر نظری، از عطاء الله بادینلو، از دکتر فریدون دارابی و از ده ها تن از اقوام و خویشاوندانم آموختم که در راه آبادانی و پیشرفت وفس بسیار تلاش کردند و وظیفه ی خود را به نحو احسن انجام دادند و مطمئن هستم که اغلب جوانان وفسی نیز چنین حسی دارند.

خوشبختانه در زمان حاضر نیز افراد فراوانی هستند که در راه توسعه وفس تلاش می کنند و بسیار به گذشته و آینده ی وفس اهمیت می دهند و واقعا مایه ی دلگرمی و امید سایر وفسی ها می باشند.

استاد عزیزالله سمیعی، در طی چند سال تحقیق و مطالعه دو کتاب بسیار با ارزش در مورد وفس تالیف کرده اند. آقای غلامرضا ملایی تا به حال چندین مقاله در نشریات مختلف پیرامون وفس چاپ کرده اند و در حال حاضر نیز تحقیقات و مطالعات ایشان ادامه دارد. آقای سید مصطفی سجادی به همراه آقایان علی الله اکبری، حسین تعلیمی، حسین رضا حاجیلو، غلامحسن حسین خانلو، سید مجتبی سجادی، حسین فریدونی و ... در سال ۱۳۷۵ ستاد یادواره شهدای وفس را تاسیس کردند و تا کنون چهار دوره یادواره ی شهدا را برگزار نمودند. ستاد یادواره شهدای وفس با همکاری نویسندگان گرامی آقایان ملایی و علی باباجانی، کتاب وفس در گذر زمان را در سال ۱۳۷۶ منتشر نمود. آقای علی باباجانی، نویسنده ی موفق وفسی تا کنون مقالاتی پیرامون وفس در نشریات مختلف چاپ کرده اند و اهداف و برنامه های بسیاری در ذهن دارند. جمعی از همشهریان وفسی از جمله آقایان حاج محمد موسولو، امان ناصری، حاج حسین اسدی، علی کلاهی، علی سیبی، نقدی و... در سال ۱۳۷۶ به تعمیر و نوسازی امامزاده حاج رضوان(ع) که در قلب همه ی وفسی ها جا دارد، پرداختند و جاده ای برای آن ایجاد نمودند. آقای اله رضا باباجانی و حاج آقا رضا سمیعی از سال های دور، زحمات فراوانی در راه توسعه وفس کشیده اند.

این موارد و ده ها شخص و عمل و فعالیت دیگر وجود دارد که می تواند مورد استناد قرار گیرد که هم باعث دلگرمی و هم راهنمای فعالیت ما جوانان وفسی می باشد.

و حال که همه ی این مطالب را گفتم باز می پرسم:

هدف من از ایجاد و راه اندازی این وبلاگ چه بود؟ ادای دِین و وظیفه در مقابل پدران، گذشتگان و نیاکانم؛ و وقتی این احساس وظیفه با عشق و علاقه همراه شود، کار بسیار ساده تر و شیرین تر می شود.

وظیفه ی ما این است که یاد و خاطره ی آنها را زنده نگه داریم تا خود زنده بمانیم. وظیفه ی ما این است که میراث آنها را به بهترین شکل به آیندگان برسانیم تا همانگونه که ما هویت خود را می شناسیم و به آن می بالیم آنها نیز بدانند چه گذشته ای داشته اند و انشاء الله این وبلاگ ها و سایت وفس و سایر کارهای فرهنگی، محرک و معلولی برای انجام اقدامات عملی گردد و ما از طریق توسعه فرهنگی به توسعه ی زیربنایی، تاسیساتی و ... نائل شویم.

 

**********************

 

آمار و اطلاعات پیرامون یکسال فعالیت

در طی یکسال گذشته، کلا ۱۲۵ پست در این وبلاگ نوشته شد که به طور میانگین هر سه روز، یک پست را شامل می شود. این پست ها موضوعات مختلفی را در بر می گیرد که تقسیم بندی آنها در باکس آرشیو موضوعی موجود می باشد. در موضوعات اخبار وفس و گویش وفسی، مطالب بیشتری نگاشته شد.

 

خوشبختانه تعداد بازدیدکنندگان و خوانندگان وبلاگ نیز روز به روز افزایش یافت و این روند هم اکنون نیز ادامه دارد. در حال حاضر، تعداد بازدیدکنندگان وبلاگ بین حدود ۲۵ تا ۵۰ نفر در هر روز متغیر می باشد و تعداد دفعاتی که در یک روز صفحات وبلاگ بازدید شده است تا حدود ۸۰ مرتبه هم رسیده است. همچنین، هم اکنون حدود ۵۰ نفر در خبرنامه وبلاگ عضویت دارند.

 

برای من، مهمتر از همه این است که بتوانم تعداد بیشتری از همشهریان وفسی را در اینترنت شناسایی کنم و با آنها ارتباط مستقیم برقرار نمایم و خیلی خوشحالم که این هدف تا به حال به خوبی محقق شده است و به واسطه همین ارتباطات با بسیاری از همشهریانم در تهران، اراک، قم، کرمان و سایر شهرها آشنا شده ام و از نظرات و راهنمایی هایشان و یا از مطالبی که ارسال کرده اند، در تهیه مطالب استفاده نموده ام. در حال حاضر، حدود ۵۰ نفر در گروه وفسی ها عضو هستند که به طور تدریجی در حال افزایش می باشند.

 

نتایج نظرسنجی

بخش نظرسنجی وبلاگ در تاریخ ۲۷ اسفند سال گذشته ایجاد گردید. تا امروز، ۹۱ نفر در نظرسنجی شرکت کرده اند و به سئوال « نظر شما در مورد کیفیت(هم محتوا و هم قالب) این وبلاگ چیست؟» جواب داده اند.

۵۶ درصد افراد، وبلاگ را عالی دانسته اند. در بین ۴۴ درصد باقیمانده نیز ۱۵ درصد وبلاگ را خوب، ۱۵ درصد آن را متوسط و در نهایت  ۱۳ درصد نیز، وبلاگ را ضعیف توصیف کرده اند.

 

سایر وبلاگ های وفسی

خوشبختانه در یک سال گذشته حدود ۱۰ وبلاگ وفسی دیگر ایجاد شد که البته تعدادی از این وبلاگ ها فقط دو سه مطلب دارد و در حال حاضر نیز راکد می باشد. فعال ترین وبلاگ، وبلاگ حاج رضوان، می باشد که دوست گرامی ام، آقای احمد باباجانی در آن مطلب می نویسند. وبلاگ فعال دیگر، وبلاگ سعید عزیز است که به طبیعت وفس می پردازد و تا کنون مطالب جالب و متنوعی را در آن نوشته است. خود من نیز در این مدت دو وبلاگ جدید با نام های « سرزمین وفس» و « لینک های وفس» ایجاد نمودم. وبلاگ سرزمین وفس به تقسیمات جغرافیایی منطقه و دلایل حذف بخش وفس می پردازد. به دلیل کمبود وقت، این وبلاگ با فاصله ی زمانی بیشتری به روز می شود. وبلاگ لینک های وفس نیز همانطور که در شرح آن آمده است، راهنما و آرشیو لینک ها و اطلاعات مربوط به وفس در اینترنت، می باشد.

 

اهداف و مقاصد آتی

همانطور که قبلا چند مرتبه در این وبلاگ اعلام کردم، هدف آتی و برنامه ی اصلی من و دوستانم، راه اندازی پایگاه الکترونیکی جامع وفس می باشد. در یکسال گذشته نیز تلاش های فراوانی در این زمینه صورت گرفت ولی متاسفانه به دلیل مشکلات موجود، نتوانستیم سایت را راه اندازی کنیم. به هر حال امیدوارم که  در آینده ای نزدیک این امر مهم تحقق یابد. هدف دیگر، ایجاد بخشی تحت عنوان « وفس شناسی » در کتابخانه عمومی شیخ عبدالنبی وفس می باشد که انشاء الله این کار در تابستان انجام خواهد شد و به تدریج در سال های آتی و با کمک تمام وفسی ها، تکمیل خواهد گردید. امیدوارم این بخش کوچک، پایه و زمینه ای برای تاسیس خانه ی فرهنگ و مردم شناسی وفس گردد.

 

دوستان و همراهان

مطالب، تصاویر و سایر اطلاعاتی که در یکسال گذشته در این وبلاگ مورد استفاده قرار گرفت در نتیجه ی زحمات تعداد زیادی از دوستانم از جمله آقایان حسین نظری، حسینعلی حاجیلو، محمود باریکلو، حسن باریکلو(دهیار وفس)، محمود رضا طالبی، اله رضا باباجانی، محمد کاظم سمیعی، سید سعید سجادی، احمد باباجانی و ... و همچنین خانم پروین دارابی حاصل گردید که در همین جا از همه ی آنها تشکر می کنم.